ADHD. Kryteria diagnostyczne.
![](/uploads/blog/Kopia__fobia_mate__kopia.png)
Kryteria diagnostyczne ADHD według DSM-5:
A. Brak uwagi (co najmniej 6 z poniższych objawów przez co najmniej 6 miesięcy, w stopniu nieadekwatnym do poziomu rozwoju):
- Często nie zwraca uwagi na szczegóły lub popełnia błędy wynikające z niedbałości w pracy szkolnej, pracy lub innych czynnościach.
- Często ma trudności z utrzymaniem uwagi w zadaniach lub zabawach.
- Często wydaje się nie słuchać, gdy mówi się do niego bezpośrednio.
- Często nie wykonuje instrukcji i nie kończy pracy szkolnej, obowiązków domowych lub obowiązków zawodowych (nie z powodu oporu lub niezrozumienia instrukcji).
- Często ma trudności z organizacją zadań i czynności.
- Często unika, nie lubi lub jest niechętny podejmowaniu zadań wymagających ciągłego wysiłku umysłowego (takich jak praca szkolna lub prace domowe).
- Często gubi rzeczy potrzebne do zadań lub czynności (np. zabawki, zadania szkolne, długopisy, książki, narzędzia).
- Często łatwo rozprasza się bodźcami zewnętrznymi.
- Często zapomina o codziennych czynnościach.
B. Nadpobudliwość i impulsywność (co najmniej 6 z poniższych objawów przez co najmniej 6 miesięcy, w stopniu nieadekwatnym do poziomu rozwoju):
- Często nerwowo porusza rękami lub stopami lub wierci się na miejscu.
- Często opuszcza miejsce w sytuacjach, gdy pozostanie na miejscu jest oczekiwane.
- Często biega lub wspina się w sytuacjach, gdy jest to nieodpowiednie (u młodzieży lub dorosłych może to ograniczać się do subiektywnych odczuć niepokoju).
- Często ma trudności z cichym bawieniem się lub odpoczywaniem.
- Często jest "w ruchu", jakby "napędzany przez motorek".
- Często mówi nadmiernie.
- Często wyrywa się z odpowiedzią, zanim pytanie zostanie dokończone.
- Często ma trudności z czekaniem na swoją kolej.
- Często przerywa lub przeszkadza innym (np. wtrąca się do rozmów lub gier).
Dodatkowe kryteria:
Czas wystąpienia objawów: Niektóre objawy muszą być obecne przed 12. rokiem życia.
Środowisko: Objawy muszą występować w więcej niż jednym środowisku (np. w szkole, w domu, w pracy).
Zakłócenie funkcjonowania: Objawy muszą powodować znaczące trudności w funkcjonowaniu społecznym, szkolnym lub zawodowym.
Wykluczenie innych zaburzeń: Objawy nie mogą być lepiej wyjaśnione innym zaburzeniem psychicznym (np. zaburzeniem nastroju, zaburzeniem lękowym).
Źródło: American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed.). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
![](/uploads/blog/Kopia-11-mit%C3%B3w-miniaturka-1300x530.jpg)
Samospełniająca się przepowiednia (efekt Golema, efekt Pigmaliona)
Poruszam tematykę samospełniającej się przepowiedni. Nasze przekonania potrafią mieć sprawczą moc, co nie zawsze daje pozytywne rezultaty. Możemy jednak dobrze wykorzystać to zjawisko.
![](/uploads/blog/UMYS%C5%81-PSYCHOPATY-2_-ALTRUIZM-PSYCHOPAT%C3%93W-1280x530.jpg)
Ted Bundy poznawał ofiary po sposobie chodzenia. Jak to możliwe?
Czy psychopaci potrafią rozpoznać ofiarę po sposobie chodzenia? Jeżeli zainteresował Cię ten temat, obejrzyj wideo na YouTube lub przesłuchaj podcastu.
![](/uploads/blog/pexels-plato-terentev-5912032-1300x530.jpg)
Psychopaci poznają ofiary po sposobie chodzenia? "Radar wykrywający ofiary."
W latach 70-tych wspomniał o tym Ted Bundy w jednym z wywiadów. Uznał, że poznawał swoje ofiary właśnie po sposobie, w jakim się poruszają. Okazuje się, że faktycznie osoby o wyższym wskaźniku psychopatii potrafią rozpoznać bezbronność po sposobie chodzenia.